fbpx

Laat me niet alleen!

Rouw laat de ander niet alleen Rouwbegeleiding

Laat me niet alleen!

laat me niet alleen Rouw

Laat me niet alleen, wilde ze wel schreeuwen, maar deed ze niet. Haar man is overleden. Het ging niet meer. De strijd was gestreden. Het was beter voor hem. Maar toch, laat me niet alleen!

Laat me niet alleen! Nu weer, het is meer dan een jaar later. Mensen vragen er nog heel af en toe maar het leven gaat door. Ze heeft het werk zelf ook weer opgepakt en meestal gaat het ook wel, maar soms… En ze wil niet meer zeuren, uithuilen, bij een ander. Die mensen die er toen voor haar waren, hebben al zoveel gedaan. En dan zou ze nu, zo’n tijd later, weer komen.

Dus huilt alleen thuis in bed. Doet dit weekend de gordijnen niet open. Praat zo vrolijk mogelijk met haar kleinkinderen als die haar bellen. En trekt weer even het deken over haar heen. Alleen, in dat grote bed.

Zo lastig

Het is ook zo lastig. Wat moet je zeggen, wat kan je het beste wel of niet doen? Je probeert bemoedigende woorden (het komt goed, het is beter voor hem enz). Je vraagt ernaar en ze zegt dat het goed gaat… Je zegt dat ze altijd bij je terecht kan.

En nu meer dan een jaar later… Ze ziet er goed uit. Is vrolijk. Jammer dat ze dit weekend niet kon lunchen.

Omgaan met rouw van een ander is lastig. Wat moet je zeggen? Wat moet je doen? En hoe lang?

En ja het leven gaat door. Jij rouwt misschien ook om de overledene, maar staat er verder van af. Het heeft sneller een plekje en je bent er niet zo meer mee bezig. En van buiten lijkt het met de ander ook goed te gaan.

Het is ook echt lastig. Het lastigste misschien nog wel dat ieder op zijn eigen manier rouwt. En dat is goed! Er is geen vast patroon. Zo moet het. Nee, de één is er langer mee bezig dan de ander. De één ervaart nog veel meer de aanwezigheid dan de ander. De één pakt het leven sneller weer op dan de ander. En wat is daarin jouw rol?

Steun bij rouw Wees er voor de ander Laat ze niet alleen

Wat kan je doen?

Belangrijkste is misschien nog wel dat je niet aanneemt maar vraagt. Bedenk niet wat de ander nodig heeft, maar vraag het! Wat je bedenkt is altijd wat je zelf denkt nodig te hebben. De ander kan iets heel anders nodig hebben. Dus vraag het.

En goedbedoelde adviezen of clichés kunnen kwetsend zijn. Natuurlijk weet iemand dat het leven doorgaat. Dat maken ze aan de lijve mee. Natuurlijk was het beter voor haar man die moegestreden was en zoveel pijn had. Maar zij blijft achter. Natuurlijk wordt de pijn minder. Alleen wanneer?

Het is niet erg als je niet weet wat te zeggen. Een arm kan al genoeg zijn. En zeg desnoods dat je niet weet wat te zeggen. Wees er voor die ander. En verlies ze niet uit het oog.

Het is al even geleden

Ja dat klopt. Het is al even geleden en je staat er niet bij stil. Het lijkt ook goed te gaan. En dat gaat het misschien ook wel. En misschien ook niet. Vraag het. En wees ook niet bang om de naam van de overledene te noemen. Mooie herinneringen op te halen. Laat hem een plek houden in de familie, de vriendenkring, in het leven. En kijk dan even naar haar. Een bemoedigend knikje, een aanraking. Het kan al zoveel steun geven.

Laat de rouwende niet alleen. Nu niet en later niet. Durf te vragen en er te zijn. Help de ander want rouw is niet zomaar voorbij en er blijft pijn. Laat de ander zich veilig genoeg voelen om die momenten van pijn te delen, herinneringen op te halen en er te zijn. Laat ze niet alleen.

Wil je meer tips? Kijk dan hier en ook dit Filmpje kan je helpen.

Artikel delen?